Historie

De Cornelia-Stichting, opgericht op 11 mei 1915, is vernoemd naar Freule Cornelia van Lynden, de laatste afstammelinge van de Friese tak van de familie van Lynden. Deze  tak werd  gesticht in 1778 toen Reinhard baron van Lynden in het huwelijk trad met Ypkjen  Hillegonda  van Boelens. Door zijn huwelijk komt hij in het bezit van vele landerijen en behuizingen. In 1782 werd hij benoemd tot grietman van Opsterland.

Hun zoon Frans Godaert  liet in 1821 huis Lyndenstein te Beetsterzwaag  bouwen. Hun zoon Reinhard huwt in 1859 Maria Catherina baronesse van Pallandt en in 1860 wordt hun enige dochter geboren, de bovengenoemde  freule Cornelia.

 


De familie van Lynden had haar hoofddomicilie in Den-Haag, maar verbleef regelmatig op Lyndenstein. De  familie was gelovig en deed  veel aan liefdadigheid, maar het was vooral  Cornelia die  zich het lot van de zieken, met name kinderen in deze toen arme regio erg aantrok. Haar vele contacten met de zieken werden  haar echter fataal. In 1880 overleed ze op 20-jarige leeftijd als gevolg van een TBC besmetting.


Ter nagedachtenis aan hun  enig kind   hebben  haar ouders in hun testament een regeling getroffen, waardoor de  werken van Freule Cornelia konden worden voortgezet.  Lyndenstein zou na hun dood  een bestemming als  kinderziekenhuis  krijgen, ondergebracht in een  Stichting. Daarmee was de Cornelia Stichting een van de eerste instellingen in Nederland voor kinderen met tuberculose. Bestuur, directie en verpleging werden betrokken uit het Diaconessenhuis Bronovo in Den Haag. Ter  financiering van deze activiteiten  werd  het Friese deel van hun bezittingen, vooral boerderijen en landerijen, aan de Stichting nagelaten.


Van tbc-kliniek voor kinderen via buitenkliniek voor poliopatiëntjes werd de bestemming in 1958 gewijzigd in kinderrevalidatie voor Noord-Nederland. Deze kinderrevalidatiekliniek werd door de Ziekenfondsraad erkend als revalidatie-inrichting. Dit betekende, dat het mogelijk werd patiënten voor rekening van de algemene ziekenfondsen op te nemen, waardoor de exploitatie zonder financiele steun van de Stichting mogelijk werd. Gezien de toenemende behoefte in Friesland  aan een groter revalidatie-aanbod, ook voor volwassenen, fuseerde Lyndenstein in 1985 met de afdeling revalidatie van het Medisch Centrum Leeuwarden tot de Stichting Revalidatie  Voorzieningen Friesland (vanaf 1996 Revalidatie Friesland) en werd in Beetsterzwaag de kliniek uitgebreid voor volwassenen.


Hiermee was de band tussen Revalidatie Friesland en de Cornelia Stichting  formeel verbroken en kwam een einde aan een periode van 52 jaar dat de Cornelia Stichting zelf professionele medische activiteiten ontplooide. Door de sterke historische verwevenheidblijft de Cornelia Stichting ook nu nog betrokken bij een aantal projecten van Revalidatie Friesland, vooral projecten voor kinderen.


Sindsdien is  de Cornelia Stichting een vermogensfonds, dat de opbrengst van het vermogen inzet voor onderzoek en  projecten ten behoeve van kinderen en jongeren  met een beperking in de ruimste zin des woords.

In de geest van Freule  Cornelia  is het belangrijkste doel het leveren van een zo groot mogelijke directe  bijdrage aan de kwaliteit van het leven van deze kinderen en jongeren.